Δελτίο Τύπου: Πανσέληνος Αυγούστου 2022

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού διοργανώνει και φέτος, για μία ακόμη χρονιά, τις εκδηλώσεις της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου, προσφέροντας ελεύθερη είσοδο για το κοινό σε επιλεγμένους αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία, ιστορικούς τόπους και μνημεία, τη νύχτα της Πανσελήνου, την Παρασκευή 12 Αυγούστου 2022. Φέτος, εκατό χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, η διοργάνωση θα είναι αφιερωμένη στο γεγονός της Εξόδου του ελληνισμού από τη Μικρασία και του ίχνους που αυτό άφησε στη συλλογική μνήμη.

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Μαγνησίας, συμμετέχοντας στον εορτασμό, προσκαλεί το κοινό στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου την Παρασκευή 12 Αυγούστου, από τις 20:00 έως τις 24:00, να περιηγηθεί στους χώρους της έκθεσης αρχαιοτήτων αλλά και στην εικαστική Έκθεση Meta-κίνηση, πηγή έμπνευσης της οποίας αποτελούν τα ευρήματα του Μουσείου και αφορμή για την υλοποίησή της ο συσχετισμός με την επέτειο των 100 χρόνων από την Μικρασιατική καταστροφή. Ο Βόλος, ο Παγασητικός κόλπος και τα νησιά των Βορείων Σποράδων, με την πληθώρα των παράλιων αρχαιολογικών θέσεων, των ναυαγίων και των σημαντικών ευρημάτων, είναι μάρτυρες της ζωτικής σημασίας της θαλάσσιας επικοινωνίας σε επίπεδο διαβίωσης, διατροφής, αλιείας, εμπορίου, πολέμων, αλλά και μετακίνησης πληθυσμών σε περιόδους κρίσης, από την 6η χιλιετία π.Χ. μέχρι σήμερα. Στην έκθεση Meta-κίνηση, δεκατέσσερις εικαστικοί ερμηνεύουν το παρελθόν της περιοχής και με σύγχρονα υλικά και μέσα παρουσιάζουν έργα τέχνης, εμπνευσμένα από εκθέματα που σχετίζονται με την εμπορική δραστηριότητα, τη δημιουργία κέντρων εξουσίας, την ιδεολογία, τη διάδοση λατρειών, αλλά και τη δραστηριότητα των νεότερων εποχών και γενεών.

Η επίσκεψη του κοινού θα διεξαχθεί  σύμφωνα με τα ισχύοντα πρωτόκολλα και μέτρα ασφαλείας που έχουν καταρτισθεί στο πλαίσιο περιορισμού της διασποράς του κορονοϊού COVID 19.

Είσοδος ελεύθερη.

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Έκθεμα του μήνα (Αύγουστος 2022)

Ένα σπίτι του 17ου αιώνα π.Χ. στον αρχαιολογικό χώρο των Παλαιών του Βόλου

Γύρω στο 1700-1600 π.Χ., υπήρχε ένα λιθόκτιστο σπίτι στη γειτονιά των Παλαιών του Βόλου, το οποίο ξεχώριζε από τα υπόλοιπα. Αρχοντικό θα μπορούσε κάποιος να το πει. Οι ένοικοί του είχαν στην κατοχή τους εξεζητημένα για την εποχή αντικείμενα και διήγαγαν βίο κοσμοπολίτικο. Κάποια στιγμή όμως, ένα συνταρακτικό γεγονός, ίσως μία πυρκαγιά, οδήγησε στην καταστροφή και στην οριστική του εγκατάλειψη. Οι άνθρωποι δεν πρόλαβαν να πάρουν ούτε τα υπάρχοντα τους. Στο πέρασμα των χρόνων το σπίτι γκρεμίστηκε και ισοπεδώθηκε και στη θέση του χτίστηκε δύο αιώνες αργότερα, ένα νέο αρχοντικό, πιθανότατα η κατοικία του βασιλιά της μυκηναϊκής περιόδου.
Η αρχαιολογική σκαπάνη ξέθαψε από τη λήθη το σπίτι αυτό, λείψανα του οποίου σήμερα είναι ορατά στη δυτική πλαγιά του λόφου του Κάστρου των Παλαιών, απέναντι από τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Μαγνησιακού. Πάνω στο πήλινο δάπεδό του βρέθηκαν τμήματα ωμών πλίνθων, υπολείμματα καμένων ξύλων, λίθινα εργαλεία και αντικείμενα υφαντουργίας, διατροφικά κατάλοιπα χερσαίων ζώων και μαλακίων και μεγάλη ποσότητα σπασμένων αγγείων. Πρόκειται για αντικείμενα του νοικοκυριού του σπιτιού που σχετίζονται με τις καθημερινές ασχολίες των ανθρώπων, όπως πιάτα και ποτήρια, κουτάλες, μεγάλα πιθάρια και μαγειρικά σκεύη. Ένα ιδιαίτερο αγγείο, το οποίο συνέβαλε σημαντικά στην ασφαλέστερη χρονολόγηση του υπόλοιπου συνόλου, αποτελεί μία πρόχους, μία κανάτα δηλαδή, με πολύχρωμη διακόσμηση (Εικ.1).

Εικ.1: Πρόχους με πολύχρωμη διακόσμηση

Το σχήμα του είναι ιδιαίτερα σπάνιο στην Ηπειρωτική Ελλάδα και πιθανότατα μιμείται κυκλαδίτικα πρότυπα ενώ η διακόσμησή του αναδεικνύει ως πιθανή προέλευση του ένα κεραμικό εργαστήριο από τη Βοιωτία. Αγγεία που προέρχονται από απομακρυσμένες περιοχές, όπως την Πελοπόννησο, την Κρήτη ή ακόμη και την Ιταλία, έχουν βρεθεί και σε άλλα σπίτια του οικισμού.
Τέλος, μοναδικά ευρήματα, τα οποία μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να έχουν παράλληλα σε άλλα οικιστικά σύνολα της περιόδου αυτής στον Ελλαδικό χώρο, αποτελούν ένα χρυσό δισκάριο (Εικ.2)

Εικ.2: Χρυσό δισκάριο, το οποίο ήταν ένθετο στο ξύλινο κιβώτιο

και ένα τμήμα χρυσού ελάσματος με έκτυπη διακόσμηση, τα οποία έφεραν οπές για την ένθεση τους σε κάποιο αντικείμενο πιθανότατα ξύλινο, όπως υποδεικνύουν οι ίνες που διασώθηκαν στην εσωτερική τους επιφάνεια. Άλλωστε, το περίγραμμα των απανθρακωμένων ξύλων που βρέθηκαν πάνω στο δάπεδο του δωματίου δημιουργεί την εντύπωση ότι σχετιζόταν με ξύλινο κιβώτιο (Εικ.3).

Εικ.3: Το δάπεδο του δωματίου, όπου φαίνεται το καμένο ξύλινο κιβώτιο

Το πολυτελές αυτό αντικείμενο θα μπορούσε να έχει κατασκευαστεί από ντόπιους τεχνίτες, οι οποίοι είχαν αποκτήσει υψηλή τεχνογνωσία στο πέρασμα των αιώνων. Ωστόσο, δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο να προέρχεται από κάποιο άλλο εργαστήριο της νότιας Ελλάδας ή του Αιγαίου.
Η παρουσία του σπάνιου αυτού αντικειμένου στην οικοσκευή του σπιτιού του 17ου αιώνα π.Χ., σε συνδυασμό με τα εισαγόμενα αγγεία που εισρέουν στον οικισμό των Παλαιών και βρίσκονται ψηλά στις προτιμήσεις των κατοίκων, δείχνει κατοίκηση υψηλού βιοτικού επιπέδου. Είναι σαφές ότι πρόκειται για ένα δραστήριο εμπορικό κέντρο, το οποίο όχι μόνο ευημερεί αλλά κατέχει κομβική θέση στην περιοχή, βρίσκεται σε επαφή τόσο με τους υπόλοιπους θεσσαλικούς οικισμούς, όσο και με άλλες περιοχές της Ελλάδας και όλης της Μεσογείου και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα μεγάλα εμπορικά δίκτυα της εποχής.
Η ακμή του οικισμού συνεχίστηκε και κατά τους επόμενους δύο αιώνες, όπως μαρτυρούν τα ανασκαφικά δεδομένα τόσο από οικιστικά κατάλοιπα όσο κυρίως από το εκτεταμένο νεκροταφείο της Νέας Ιωνίας με τους 50 κιβωτιόσχημους τάφους, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν τρείς «τάφοι πολεμιστών», καθώς και πολλοί άλλοι με πλούσια κτερίσματα. Εξ’ άλλου, κατά τον 15ο αιώνα π.Χ. κατασκευάστηκε ο μεγάλος θολωτός τάφος στο Καπακλή, ένα μνημειώδες ταφικό μνημείο, το ύψος του οποίου έφθανε τα 10μ. Ο τάφος αυτός πλέον σώζεται αποσπασματικά και βρίσκεται στον προαύλιο χώρο του Ι. Ναού των Αγίων Αναργύρων. Κατά τις ώριμες φάσεις της μυκηναϊκής περιόδου (14ος-13ος αι. π.Χ.), τα Παλαιά διατήρησαν την ισχύ τους και διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά δρώμενα της περιοχής της Ιωλκού, μαζί με τους άλλους δύο οικισμούς στο Διμήνι και στα Πευκάκια.
Ο προϊστορικός οικισμός στο λόφο του Κάστρου των Παλαιών, ο οποίος κατοικείται αδιάλειπτα από την 3η χιλιετία π.Χ. έως και σήμερα, αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου αρχαιολογικού χώρου και ιστορικού τόπου στην καρδιά της πόλης. Καθημερινά πλήθος ανθρώπων περιδιαβαίνουν την περιοχή και έρχονται σε επαφή με τα μνημεία, όπως τα ρωμαϊκά λουτρά στο υπόγειο του Μύλου Λούλη, τη βυζαντινή και οθωμανική οχύρωση σε πολλά σημεία του λόφου, την πυριτιδαποθήκη του κάστρου, το τούρκικο Χαμάμ, κ.ά., που αποτελούν τεκμήρια της διαχρονικής κατοίκησης. Η Αρχαιολογική Υπηρεσία όλα αυτά τα χρόνια διενεργεί σωστικές και συστηματικές ανασκαφικές έρευνες, συμμετέχει σε ερευνητικά προγράμματα σε συνεργασία με άλλους επιστημονικούς φορείς και μεριμνά καθημερινά για την προστασία και την ανάδειξη των μνημείων, με άμεσο στόχο τη δημιουργία ενός επισκέψιμου και ευανάγνωστου αρχαιολογικού χώρου, ενταγμένου στον πολεοδομικό ιστό του Βόλου.

Posted in Το Έκθεμα του Μήνα | Σχολιάστε

Ενημερωτικό Δελτίο: Ο Αύγουστος στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, στο Γιαννοπούλειο Αρχαιολογικό Μουσείο Αλμυρού και τους Αρχαιολογικούς χώρους της Μαγνησίας

Posted in Ενημερωτικό δελτίο | Σχολιάστε

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: ΣΚΗΝΗ 22 3 & 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2022 ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός 2022» Επέτειος Μνήμης – 100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή, θα πραγματοποιηθεί στο αρχαίο Θέατρο Δημητριάδος (επί της οδού Βόλου – Αθηνών) την Τετάρτη 3 και την Πέμπτη 4 Αυγούστου 2022 στις 21.15 η παράσταση με τίτλο ΣΚΗΝΗ 22, διάρκειας 70΄.

Οι συντελεστές της παράστασης ΣΚΗΝΗ 22 προσεγγίζουν τα θέματα της Μικρασιατικής Καταστροφής μέσα από άγνωστα ποιήματα μικρασιατών ποιητών. Η θρηνητική διάθεση των ποιημάτων μας μεταδίδει με τρόπο σπαρακτικό την τραγικότητα των γεγονότων του 1922 και τα μετέπειτα βιώματα και τις εμπειρίες της προσφυγιάς και του ξεριζωμού.
Το συλλογικό τραύμα της απώλειας του «Παραδείσου» αντηχεί μέσα στα ποιήματα των προσφύγων και μας συνδέει με τις αντίστοιχες σημερινές καταστάσεις αλλά και ευρύτερα με το θρήνο για την απώλεια ανθρώπων, τόπων, εστιών, σχέσεων και ελευθεριών.
Η παράσταση ΣΚΗΝΗ 22 στοχεύει να λειτουργήσει ως μία διαφορετική θρηνητική τελετή, η οποία με τα μέσα της τέχνης δημιουργεί ένα ασφαλές πλαίσιο για την έκφραση του θρήνου και διαμορφώνει ένα ανοιχτό χώρο στοχασμού πάνω στα θέματα της απώλειας και της προσφυγιάς.
Εστιάζοντας λιγότερο στη λεπτομερή αφήγηση των γεγονότων της Καταστροφής και περισσότερο στη συναισθηματική τους πρόσληψη και στη συμβολική τους απεικόνιση, γύρω από τη ΣΚΗΝΗ 22 αναπτύσσεται ένα τελετουργικό δρώμενο άρσης του πένθους και ύμνου της ειρήνης και της ζωής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία-Δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Τσιάμης
Χορογραφία: Ελένη Χατζηγεωργίου
Μουσική: Μανώλης Χριστοδούλου
Σκηνογραφία-Ενδυματολογία: Νίκη Ψυχογιού
Σχεδιασμός Φωτισμού: Σοφία Αδαμοπούλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δάφνη Αληχοντζώτη
Οργάνωση παραγωγής: Per Theater Formance

Ερμηνεύουν: Kλεοπάτρα Μάρκου, Ελένη Χατζηγεωργίου
Μουσικός επί σκηνής: Μανώλης Χριστοδούλου

Χρήσιμες Πληροφορίες
• Απαραίτητη η προκράτηση θέσεων.
• Αναλυτικές πληροφορίες και προκρατήσεις θέσεων στο digitalculture.gov.gr
• Είσοδος Ελεύθερη
• Η προσέλευση για την αποφυγή καθυστερήσεων και συνωστισμού, συνιστάται στις 20:30.
• Κατά την διάρκεια της παράστασης συνιστάται η χρήση μάσκας.
• Κατά την είσοδο συνίσταται η χρήση μη αιχμηρών υποδημάτων.

Posted in ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ | Σχολιάστε

Έκθεμα του μήνα (Ιούλιος 2022)

Το Κάστρο της Σκιάθου

Αεροφωτογραφία του Κάστρου από ανατολικά

Το Κάστρο της Σκιάθου ιδρύθηκε στα μέσα του 14ου αιώνα από τους κατοίκους της αρχαίας και βυζαντινής Σκιάθου που αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στη θέση αυτή, λόγω των πειρατικών επιδρομών. Το 1453 το Κάστρο περιήλθε υπό βενετική κυριαρχία και από το 1538 υπό οθωμανική, υπό την οποία παρέμεινε μέχρι το 1829, με μια σύντομη διακοπή το 1660, οπότε κατελήφθη από τους Ενετούς. Η πρόσβαση στον οχυρωμένο οικισμό γινόταν μέσω πύλης στην οποία οδηγούσε ξύλινη κινητή πιθανότατα γέφυρα που στηριζόταν σε λιθόκτιστα βάθρα.

Η έκταση του οχυρωμένου οικισμού ήταν 25 στρέμματα, έκταση που υπολογίζεται ότι περιλάμβανε γύρω στα 200 σπίτια. Το Κάστρο μετά την εγκατάλειψή του μετατράπηκε σε ερειπιώνα, από τον οποίον διατηρούνται σήμερα τα βάθρα της γέφυρας και η πύλη, ο κεντρικός λιθόστρωτος δρόμος του οικισμού, οι εκκλησίες του Χριστού, του Αγίου Νικολάου και το τζαμί, ενώ σε ερειπιώδη κατάσταση διατηρούνται οι εκκλησίες της Παναγίας Πρέκλας, της Παναγίας Μεγαλομάτας και το κτίριο διοίκησης σε επαφή με το τζαμί.

Στο πλαίσιο του «ΠΕΠ Θεσσαλίας 2014-2020» προβλέπονται εργασίες ανάπλασης του μονοπατιού που οδηγεί στο Κάστρο, η αποκατάσταση των βάθρων της γέφυρας και η κατασκευή νέας γέφυρας, η αποκατάσταση της πύλης, η στερέωση – αποκατάσταση των κτιρίων του οικισμού και η ανάπλαση – ανάδειξη των λιθόστρωτων δρόμων του, ώστε να αναδειχθεί και να λειτουργήσει με ασφάλεια ο αρχαιολογικός χώρος.

Posted in Το Έκθεμα του Μήνα | Σχολιάστε

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: «Καλοκαίρι στο Αρχαιολογικό Μουσείο»

Posted in ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ | Σχολιάστε

Δελτίο Τύπου: Εικαστική έκθεση «Meta – Κίνηση»

Η εικαστική Έκθεση Meta-κίνηση πραγματοποιείται σε συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μαγνησίας με τον Εικαστικό Σύλλογο Βόλου. Πηγή έμπνευσης αποτελούν τα ευρήματα του Αθανασάκειου Αρχαιολογικού Μουσείου Βόλου και αφορμή υπήρξε ο συσχετισμός με την επέτειο των 100 χρόνων από την Μικρασιατική καταστροφή.

Ο Βόλος, ο Παγασητικός κόλπος και τα νησιά των Βορείων Σποράδων με την πληθώρα των παράλιων αρχαιολογικών θέσεων, ναυαγίων, σημαντικών ευρημάτων και δραστηριοτήτων είναι μάρτυρες της ζωτικής σημασίας της θαλάσσιας επικοινωνίας και επαφών σε επίπεδο διαβίωσης, διατροφής, αλιείας, εμπορίου, πολέμων, μετακίνησης πληθυσμών σε περιόδους κρίσης από την 6η χιλιετία π.Χ. μέχρι σήμερα. Στο Βόλο και την περιοχή του αναπτύχθηκε από την προϊστορική περίοδο ένα λιμάνι που αποτέλεσε την πύλη εισόδου υποδοχής πληθυσμών και αγαθών από και προς το εσωτερικό της Θεσσαλίας ενώ ταυτόχρονα δημιουργήθηκε και ένα δίκτυο σημαντικών θέσεων γύρω από αυτό: η Ιωλκός, οι Παγασές, οι Αμφανές, η Δημητριάδα, η Γορίτσα και ο Βόλος αγκαλιάζουν το μυχό του Παγασητικού και συμπυκνώνουν την ιστορία 3500 χρόνων. Η δημιουργία σύγχρονων έργων τέχνης εμπνευσμένων από τα ευρήματα του Αθανασάκειου αρχαιολογικού μουσείου Βόλου που σχετίζονται με την εμπορική δραστηριότητα, την κατάκτηση της περιοχής και τη δημιουργία νέων και ισχυρών κέντρων εξουσίας, την ιδεολογία, τη διάδοση λατρειών, την ψυχολογία, τις ανάγκες, τη δραστηριότητα των νεότερων εποχών και γενεών, βρήκε την έκφρασή της στην έκθεση Meta-κίνηση.

Δεκατέσσερις εικαστικοί ερμηνεύουν το παρελθόν του τόπου μας, με σύγχρονα υλικά και μέσα, δίνοντας στο θεατή αμεσότητα στη σύνδεση με την ιστορία και τον πολιτισμό μας.

Η έκθεση που θα φιλοξενηθεί στη νέα πτέρυγα του μουσείου και στο χώρο των περιοδικών εκθέσεων, εγκαινιάζεται στις 8 Ιουλίου ώρα 8μμ. Διάρκεια έκθεσης 8 Ιουλίου έως 30 Οκτωβρίου 2022.

Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Αγραφιώτη Λίλα

Ανανιάδης Γεώργιος

Γκούτενβαγκερ Έρρικα

Γιακμογλίδου Νεκταρία

Δημοβίτη Αφροδίτη

Καμόσου Ελπινίκη 

Κασσαβέτη Κατερίνα

Kαφίδα Ιωάννα

Κοτζαογλανίδη Αιμιλία

Μαυροειδή Βάντα

Νικολού Βιβή 

Παπαϊωάννου Κλειώ 

Πιάτου Άννα

Χατζηνικολάου  Μαρία

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Ενημερωτικό Δελτίο: Ο Ιούλιος στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, στο Γιαννοπούλειο Αρχαιολογικό Μουσείο Αλμυρού και τους Αρχαιολογικούς χώρους της Μαγνησίας

Posted in Ενημερωτικό δελτίο | Σχολιάστε

ΜΟΥΣΕΙΑ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ: ΣΧΕΔΙΑΖΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ, ΤΡΙΤΗ 28 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022 ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ & ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΥΚΛΑΔΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Πόσο έχει βελτιωθεί η προσβασιμότητα των μουσείων για άτομα με προβλήματα όρασης και ακοής τα τελευταία 20 χρόνια; Τι έχουμε μάθει από τα προγράμματα που έχουν υλοποιηθεί στα ελληνικά μουσεία; Πως μπορεί να συμβάλει μια πολυαισθητηριακή προσέγγιση στη δημιουργία ενός ανοιχτού, συμπεριληπτικού μουσείου; Σε ποιο βαθμό μπορούμε να σχεδιάσουμε για όλους;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θα συζητηθούν και όλοι μαζί θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στην ημερίδα που γίνεται στο Μουσείο Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλοπούλου και στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης την Τρίτη 28 Ιουνίου.

Αρχαιολόγοι, μουσειολόγοι, παιδαγωγοί με εμπειρία στην ειδική αγωγή, αρχιτέκτονες-σχεδιαστές και ειδικοί στην πολιτισμική επικοινωνία θα εξετάσουμε βασικές αρχές σχεδιασμού ή επανασχεδιασμού εκθέσεων λαμβάνοντας εξαρχής υπόψη τις ανάγκες ατόμων με αισθητηριακά προβλήματα και σε συνεργασία μαζί τους. Απώτερος στόχος η δημιουργία νέων μορφών μουσειακής εμπειρίας, που θα αξιοποιούν τις δυνατότητες της πολύ-αισθητηριακής πρόσληψης.

Οι ομιλίες της ημερίδας θα γίνουν στο Μουσείο Κανελλοπούλου (Θεωρίας 12, Πλάκα) μεταξύ 09.00 και 15.30. Θα ακολουθήσει παρουσίαση εφαρμογών για άτομα με προβλήματα όρασης και ακοής στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης (Νεοφύτου Δούκα 4, Κολωνάκι) μεταξύ 16.30 και 18.00.

Κατά τη διάρκεια των ομιλιών και των παρουσιάσεων θα γίνεται ταυτόχρονα διερμηνεία στη νοηματική.

Η ημερίδα πραγματοποιείται με αφορμή το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «ToMiMEUs: Towards a Multisensory and Inclusive Museum for Individuals with Sensory Disabilities», στο οποίο συμμετέχει το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης (https://tomimeus.eu/).

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

7o APXAIOΛOΓIKO EPΓO ΘEΣΣAΛIAΣ KAI ΣTEPEAΣ EΛΛAΔAΣ 2018-2021

Posted in Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε